BBQ og VM-frukost

Fredag var vi med Liselott og Anders og grilla; biff, maiskolber, potetsalat, sopp, salat og brownies med is og jordbær til dessert. Nydeleg! Laurdag morgon var det VM-frukost her hos oss. Tyskland audmjuka Argentina 4-0, og Toby, den einaste tyskaren blandt oss, var ekstra fornøgd. Etter kamp hoppa Anders og Erlend i bassenget. Vi hadde sol for ei kort stund før det hølja ned. Orkanen Alex som traff Mexico for nokre dagar sidan har sørga for regn i NOLA i over ei veke. I går titta sola endeleg fram utpå ettermiddagen.

Bedre seint enn aldri...

Vil med dette gratulere Silje, Kaare og Jakob med eit nytt familiemedlem. Lille (Utan navn) kom til verda 25. Juli! Vi gler oss mykje til aa sjaa den nye prinsen!

Biltur til Memphis, Tennessee!

Fredag formiddag satte vi kursen for Memphis. Det er ein køyretur på ca 6,5 timar, dersom ein tek strake vegen på interstate 55 mot nord. Nokon tipsa oss om at det er meir å sjå, dersom ein tek ei anna rute som går innom nokre småbyar opp langs Mississippi-elva. Desse små byane er kjente for Blues-musikk, og ein kan få kjøpt eit kart over Blues-ruta, som den vert kalla. Sidan vi berre hadde tre dagar til turen, så bestemte vi oss for å køyre ein liten del av ruta med overnatting i Clarksdale. Det angra vi ikkje på! Vi fann eit Bed&Breakfast på nettet, Clark House, som såg fint ut. Då vi kom fram vart vi møtt av ein koseleg kar som viste oss rundt. Dei hadde ingen andre gjestar, så vi fekk heile huset for oss sjølve. For meg som er mørkeredd, var det litt skummelt og vere åleine i eit så gammalt hus. Noko Erlend sjølvsagt hadde det artig med; "Oj! Høyrte du det?! Hysj! Kva var det?!" Ha, ha.... Rommet vårt (som dei kalte "Big Daddy") var stort, høgt under taket med lysekrone og gamle massive møblar. Senga trur eg er den største eg har sett. Medan vi betalte for rommet kunne den koselege karen fortelle at det for tida var 12 nordmenn frå Notodden i byen. Clarksdale og Notodden er vennskapsbyar. I Lonely Planet-boka mi (takk for omtenksom gåve, Kjersti!) anbefalte dei å ete grilla gris på Abe's, så det gjorde vi, slik som dei lokale har gjort sidan 1924. Det var ein billeg, enkel middag servert på papptallerkenar med plastbestikk, men godt var det. Vi delte grilla bbq ribber og rive svinekjøt med bønner og hamburgerbrød til. På kvelden haure vi blues på Ground Zero, ein bar som fekk dei sletne bulene i New Orleans til å sjå nyoppussa ut. Ei dyktig, ung jente spelte gitar, ein gamal kar, som mangla nokre tenner ved namn Josh "Razorblade" Stewart, song. Seinare kom James "Super Chikan" Johnson på scena med sin heimelaga høne-gitar. Trur alle songane handla om fjørkre, og han avslutta alle songane med; somebody shoot that thing!

Laurdag var vi innom Delta Blues Museum. Det første vi såg då vi kom inn var ein vimpel frå Notodden som stod på disken. Museumet var ikkje så stort, men det var fint laga til. Artig å sjå at "Razorblade" og "Super Chikan", som vi såg på Ground Zero kvelden før, hadde fått plass i utstillinga. Etter museumsbesøket starta vi på siste etappe til Memphis, berre 1,5 time i bil. Vi for rett til Graceland for å besøke Elvis. Men først måtte vi ha påfyll, og då vart det sjølvsagt burger og milkshake i ein 50-talls diner. Vi vart bussa dei 100 meterane over vegen frå museumsbygget og opp til Graceland med høyretelefonar på hovudet i ekte amerikansk turiststil. Inne i huset fekk vi bevege oss som vi ville, og kunne stoppe og starte guiden i høyretelefonane våre som vi ville. Det er litt av eit hus - som eit museum i 70-tals stil med spygrønt rufseteppe og innendørs vassfall på stoveveggane, speil på veggar og i tak i trappa ned til kjellaren, tv-rom i gult og blått, tak trekt i fargerikt, mønstra stoff osv. Herleg! På baksida av huset ligg heile familiem Presley begravd. Vi var også innom bil- og flyutstillinga, men då var det nok Elvis på ein dag. Etter kvar utstilling vart ein geleida innom ei souvenirsjappe. Du kan tydelegvis innreie eit heilt hus med Elvis-effekta og kle deg i Elvis-kle frå topp til tå; Elvis-pute og dynetrekk, Elvis-kaffikopp, Elvis-broderi, Elvis-julekule, Elvis-truse, Elvis-slips osv. Vi nøya oss med ein kopp og postkort, og ei lita gåve til bror.

Vel innlosjert på Talbot Heirs Guesthouse (nok ei god anbefaling i Lonely Planet), vart vi tipsa av verten om ein god restaurant; Flight. Der kan ein velge ein vanleg rett, eller ein kombinasjon av tre mini-rettar. Vi valgte det siste og fekk smake tre hovudrettar kvar med vin tilpassa kvar enkel rett. Til forrett valgte Erlend tre mini-skåler med ulike supper (hummersuppa er den beste suppa eg nokon gong har smakt), eg tok hummer ravioli (også nydeleg). Dessert vart skogsbær sorbet. Fantastisk middag! Planen var så å ta turen til Beale St, a la Bourbon St i NO, for å høyre litt blues. Det gjorde vi og, men etter å ha rusla opp og ned gata nokre gonger innsåg vi at vi ikkje kom til å halde ut mykje lengre, og tok kvelden.

Søndag hadde vi frukost på senga medan vi såg VM. Etter utsjekking stod Sun Studio for tur. Dei har guida turar på musikkstudioet der blandt anna BB King, Elvis, Roy Orbison, Johnny Cash har spelt inn plater. Studioet er framleis i drift, etter å ha vore forlatt tidlegare, og ein kan leige det for 100$ timen. Eg har no stått på samme plass som Elvis stod for mange år sidan og haldt i samme mikrofon som han song i. Oj, oj! :) Vi avslutta dagen i Memphis med Civil Rights Museum. Det er bygd rundt Lorraine Motel der Martin Luther King Jr vart drept i 1968. Dei viste ein kort dokumentar om hendingane rundt drapet på King, fortalt av vitnet som stod på balkongen i lag med han då skotet fall. Etterpå fekk vi høyretelefonar, og kunne følge ein audio-guide rundt om i museet slik vi ville. Det var lærerikt.

I 17-tida starta vi på returen, og valgte strakaste veg heim. Med eit par stopp var vi heime i New Orleans i 23-tida på kvelden. Begge var einige om at det hadde vore ein flott tur! :)

5 år i Rolls-Royce!

For snart ei veke sidan fekk Erlend eit brev i posten frå Rolls-Royce avd. Nord Amerika. Det var ein diplom, og dei kunne gratulere med 5 års lojal tjeneste i bedrifta. Vi fekk oss ein god latter! :)

Grilla østers på Atchafalaya

Grilla østers med persille og sitron

Mette, Kai, Joar, Erlend og eg åt middag på ein koseleg resturant, Atchafalaya, i går kveld. Den ligg ikkje så langt frå der vi bor, på Louisiana litt nedanfor Magazine St, og vi har lenge snakka om å gå der. Vi hadde ikkje reservasjon, så vi enda på eit bord ute (på denne tida er det ofte litt for varmt for middag utandørs, men det var heldigvis ikkje så gale i går). På fortauet bortanfor oss grilla dei østers. Det er visst eit must å ete østers medan ein er her i byen, så vi delte nokre som forrett. Eg har smakt frityrstekte med aioli tidlegare som var veldig gode, men aldri grilla. Det var godt, sjølv om konsistensen er litt "gøpplete". Rå østers derimot skal the locals få ha for seg sjølve.

Cathrine Holm skåler

Har lenge sikla etter ei fruktskål av Cathrine Holm. Vi såg eit sett med 4 stk skåler på ein nettauksjon, og bydde på dei. Vi var høgstbydande og skålene kom nokre dagar seinare i posten. Jipp! :)

Pinkberry

Pinkberry - fossen yoghurt med bær, fruktbamsar og sjokoladebitar

Svipptur til Alabama

Sjølv om eg lova å verte flittigare med oppdateringar, har eg altså ikkje klart det. Sjerpings!

Erlend kom heim natt til mandag forrige veke. Godt å ha han heime igjen!! Denne veka har gått fort. Ei kort oppsummering; god middag på Cote Sud for å feire at Reisande Mac var heime igjen, fotball, franskkurs, jobb, grilling, filmkveldar, soling og bading. Laurdag tok vi ein køyretur til Point Clear i Alabama. Liselott og Anders skulle på ein hotell-resort for å planlegge bryllaupet sitt, som dei kanskje skal ha der neste år, og lurte på om vi ville komme og tilbringe helga i lag med dei. Vi takka ja, pakka baggen og kjaure tidleg laurdag morgon. Det var ein flott resort! Anders fiksa rom til halvpris gjennom ein bekjent. Vi bada, åt lunsj medan vi såg England berre klare uavgjort mot USA, sola oss og bada litt meir, padla kajakk, åt middag og sovna halv 11 på kvelden!Middagen var nydeleg! Eg hadde skatevingar med parmesan, asparges og krema kvitløksaus. Erlend hadde pasta med sjømat. Til dessert delte vi brownies med is. Etter det gjekk vi på rommet for å ta eit par øl. Det vart med den eine, og etter kort tid hadde vi sovna heile gjengen...

Søndag vakna vi av alarmen til Liselott, som hadde gløymt at det var helg og satt på vekkarklokka. Sjølv om vi har blitt "gamle", så var 06:45 noko tidleg... Nokre timar seinare såg vi litt fotball-VM på senga, før vi starta dagen med ein kjempegod frukostbuffet, medan Liselott og Anders spela tennis. Etterpå sjekka vi ut og kjaure over til tennisklubben. Det var også eit flott anlegg; fleire basseng, kelnera som gjekk rundt og tok i mot bestilling på bassengkanten, gratis handdukar/solsenger/parasollar, flotte garderober og ein liten kafé. Vi fekk nesten heile det eine bassenget for oss sjølve - herleg! På veg heim stakk vi innom eit outlet mall og handla litt. Kvelden avslutta vi heime på sofaen med kinamat, film og popkorn. For ei fin helg! Håper alle dykk der heime har hatt ei bra helg!

Eine bassenget på tennisklubben. Anders, Liselott og Erlend.

På veg heim....

Då vi starta på turen heim viste gradestokken 37,5 grader.

Treme Theme Song/Intro Song

I går kveld var Lillian og eg på Bullet, ein bar i eit heller tvilsomt nabolag, og haure på Kermit Ruffins som spelar der fast kvar tirsdag. Han er ein liten mann med stor hatt og er ein dyktig trompetist. Han er med i HBO-serien Treme frå New Orleans, som går på tv her borte no. Anbefalar spesielt alle som har vore her på besøk å få med seg serien. Eg har sett nokre av dei første episodane, men sidan Erlend ikkje har fått med seg noko etter at han reiste til Falklandsøyane, så skal eg vente med å sjå resten til han kjem heim. Serien handlar om livet etter orkanen Katrina som ramma New Orleans for fem år sidan. Det vart liv i publikum i går då Kermit Ruffins spelte intro-sangen til Treme. Artig!

Ei super duper kjekk helg

For ei fin helg! Med unntak av ein svak augeblink på laurdag formiddag (Jetta'en ville ikkje starte, eg hadde parkert inne tre bilar, huska ikkje kva ledning eg skulle rigle på, Erlend tok ikkje telefonen med det samme, vart så stressa at eg nesten starta å grine - flaut), så har denne helga vore super! :) Ein er heldig når ein har gode venner som alltid er klar for å finne på noko gøy, og spesielt når ein saknar nokon som har vore borte veldig lenge...

Fredag var det flott ver, så etter litt jobbing tok eg turen på kirka, og starta helga med bading og soling. Mette, Lillian og eg åt middag på ein vietnamesisk restaurant på andre sida av elva, før vi møtte Lindsay på kino. Vi såg Sex and the City2. Plassen vi åt på var komisk. Skulle gjerne hatt bilete. Det såg ut som eit nedlagt stripmall. Der var ingenting på utsida som røpte at det var noko som helst inne i dei litt shabby bygningane. Men til tross for eit "litt" utdatert både eksteriør og interiør, så smakte maten veldig godt! Alle var einige om at det var lurt å vere ute i god tid før kinoen starta, sidan det var premieredagen. Vi troppa opp nesten ein time før, og forta oss inn for å finne plassa. Viste seg at vi var først ute og fekk kapra dei beste seta. Flaks! Men etterkvart innsåg vi at det var heilt unødvenig. Filmen gjekk for ikkje halvfull sal ein gong.

I går åt eg graut på kirka og las bok ved bassenget. Lindsay, ein kompis av ho, Aron, og Lillian kom og heldt meg med selskap etter stengetid (fordelen med å vere venninne med husmor - heilt greit). :) Medan Lillian gjor seg klar for å fare på kombinert sølv- og gullbryllaup i bunad, så gjekk eg i lag med Lindsay og Aron på Juan's Flying Burrito og åt. God, billig meksikansk mat. Seinare på kvelden plukka Lindsay og Aron meg opp heime, og etter nokre små omvegar og heile gjengen igjen var samla, enda vi på Frenchman St. Vi hadde det så kjekt! På eit gatehjørne spelte eit brassband, og det aula av folk som dansa i gata. Vi heiv oss med og dansa så svetten sila til langt på natt. Må seie at eg er imponert over Lillian som var oppe kl 07 i dag tidleg for å lage til kyrkjekaffi! Eg var ikkje like friskus, men i overraskande god form då eg vakna ikkje fullt så tidleg.

I dag har eg og Lillian rusla rundt på Magazine St, kosa oss med burger, kaffi og is, avslutta med ein tur til French Quarter. Vi shoppa litt på Urban Outfitters og gjekk heile Royal St til endes, bort Frenchmen St og opp igjen. Royal er ei fin gate med mange galleri og kunstbutikkar, spesielt likar eg nedre del med flotte hus og små, koselege hotell.

Håpar alle heime har hatt ei finfin helg! Kan melde at Reisande Mac på Falklandsøyane har det berre bra. Etter mykje fram og tilbake, rykte om tur til Noreg, og litt skuffelse for at det gjekk i vasken, så er det no avgjort at han kjem heim neste helg (søndag). Då har han vore borte i ein månad. Skal bli godt å få han heim.

Her er nokre bilete frå rusleturen vår ned Royal St i ettermiddag;

Flower power VW

I tillegg til ein levande rosa gris i band, så vi ei mekanisk ape.

Vakre hus på Royal St.

Solnedgangen over French Quarter (bilete gjer ikkje ære på kor flott det var).

Til Erlend;)

Pearl Jam konsert og Jazz Fest 2010

Trond, Kristin, Jo og Erlend framfor eine inngangen til Jazz Fest området.

Eg og Erlend har slått leir.

Ei av dei tre store hovedscenene.

Ei av dei mindre scenene med mykje lokal New Orleans og Cajun-musikk.

Laurdag 1.mai var vi på Pearl Jam konsert, og sidan det er eit av favoritt banda mine, så må eg skrive eit lite innlegg om det. Dei besøkte New Orleans i forbindelse med Jazz Fest; ein stor musikkfestival som går av stabelen her kvart år i april/mai. Festivalen går over to helger, totalt sju dagar, og har tre store scener og fleire små. Det er kanskje rundt 50 konsertar kvar dag (antal skal takast med ei lita klype salt, men det er maaaange), og for ca 400 NOK har ein tilgang til alle! Det heile foregår på eit stort ope område, og alle har med seg solstolar eller pledd og lagar små leirar. Dersom ein skal ha med seg fleire konsertar, sett ein berre att stolen sin og ruslar rundt på dei ulike scenene. Mange lagar seg vimplar og flagg for å lettare finne tilbake til "leiren". I fjor såg vi eit norsk flagg, men dei som sat der, hadde ikkje noko med Noreg å gjere... :) Maten er god, då det er lokale restaurantar og caféar som har catering i små boder. Toalettfasilitetane er gode på trailerane med "spesialdamedo", ellers er dei som forventa på ein stor festival... Og så lenge vergudane er blide (det vert eit gjørmehol når det regnar), så er det berre flott! Eg likar Jazz Fest! Terningkast 6! :)

Det var stort å få sjå Pearl Jam live. Høgdepunktet for meg trur eg må vere då dei spelte Alive, og alle song med. Vi fekk også med oss blandt anna Simon&Garfunkle, Band of Horses og My Morning Jacket dei to dagane vi var der i år.

Eddie Vedder!

Roger, Mette, Erlend, eg og Jo - godt nøgde med å sjå Pearl Jam live!! :)

Oppdatering

Det har gått nesten ein månad sidan sist eg oppdaterte bloggen, så no er det absolutt på tide! Eg lovar og oppdatere oftare framover. Sist eg skreiv eit innlegg hadde vi Kristin, Trond og Jo på besøk. Etter dei reiste har vi også hatt besøk av Marion og Arnt Olav. Dei var her i ei veke og eg håper dei likte byen like godt som vi gjer. Erlend måtte dessverre reise til Falklandsøyane helga før dei kom. Han er fortsatt ikkje komt heim, men dersom alt klaffar, så kjem han kanskje på søndag. Eg kryssar fingrane! Etter alt besøket vi har hatt i det siste så har det berre vore godt å få vere heime åleine, men no saknar han eg han.


17.mai-feiringa her borte var av den blaute sorten. Her regna og regna og regna og regna, heilt til gatene såg ut som elver. Vi kunne ikkje ta laust i Jetta'en, så vi ringte til Mette og Kai og ba dei hente oss i Range Roveren deira. Vi kom oss til Sjømannskirka, men det var fleire som ikkje kom seg fram denne dagen. Skal sjå om eg ikkje kan få lasta ned nokre bilete som Lillian tok denne dagen, for det var verkeleg eit syn. På kirka gjekk straumen, så vi måtte improvisere litt. Vi tente stearinlys, grilla laks og gjekk 17.mai-tog innandørs. Trass i regnet så var det ei fin 17.mai-feiring på søndag 16.mai. :)




Her har vatnet starta å trekke seg tilbake. Tidlegare på dagen sto Lillian akkurat der eg står med vatn til låra!